MUZEUM im. JANA KASPROWICZA W INOWROCŁAWIU
Plac Klasztorny 2, 88-100 Inowrocław
tel. (0-52) 357-58-73, fax 357-58-73

W 1930 roku Zarząd Oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Inowrocławiu wraz z działającą przy Towarzystwie Sekcją Ochrony Zabytków pod kierunkiem Państwowego Konserwatora Zabytków Przedhistorycznych w Poznaniu, prof. Zygmunta Zakrzewskiego wystąpił z inicjatywą utworzenia Muzeum Regionalnego. Właściwym organizatorem placówki muzealnej były władze miejskie na czele z ówczesnym prezydentem Apolinarym Jankowskim.
30 października 1931 roku wojewoda poznański, Roger hr. Raczyński przesłał do Magistratu m. Inowrocławia pismo wyrażajace zgodę na utworzenie Muzeum Regionalnego Kujaw Zachodnich. Statut pierwszego Muzeum, określający program i zasięg działania, został przesłany do Ministerstwa wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w 1938 roku.
Pierwszym pracownikiem i kierownikiem Muzeum został znakomity artysta grafik Stanisław Bogdan Wojewódzki. Do 1939 roku zgromadzono zabytki z działów: etnografii, numizmatyki, rzemiosła artystycznego. Zarejestrowane zostały zabytki archeologiczne uzyskane z wykopalisk archeologicznych prowadzonych na terenie Inowrocławia oraz wsi Modliborzyce. Zabytki ilustrujące dzieje lotnictwa inowrocławskiego zgromodzano w czynnym od roku 1929 Muzeum Lotniczo-Gazowym, zorganizowanym przez Ligę Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej w Inowrocławiu przy ul. Dworcowej 15. Muzeum to funkcjonowało następnie jako oddział Muzeum Regionalnego Kujaw Zachodnich.

W 1927 roku, pierwszą rocznicę śmierci Jana Kasprowicza, dzięki inicjatywie Akademickiego Związku Kujawian przy Uniwersytecie Paznańskim, nastąpiło otwarcie izby muzealnej poświęconej kultowi Poety w Wielkopolsce i na Kujawach w prywatnym domu siostry Kasprowicza, Anny Rolirad w Szymborzu. 10 stycznia 1959 r. Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Inowrocławiu podjęło uchwałę o utworzeniu muzeum, które otrzymało nazwę Muzeum Miejskiego im. Jana Kasprowicza. Na siedzibę muzeum przeznaczono dwie sale na pierwszym piętrze budynku Teatru Miejskiego zbudowanego w drugiej połowie XIX w., zmodernizowanego w latach okupacji hitlerowskiej 1940-1944, stojącego częściowo na miejscu klasztoru franciszkańskiego, przy obecnym Placu Klasztornym. Otwarcie pierwszych ekspozycji, których scenariusz opracowała mgr Janina Mazurkiewicz, pracownik UMK w Toruniu, nastąpiło 22 lipca 1959 r. Pierwsza wystawa dotyczyła historii miasta od czasów najdawniejszych do XIX w., w tym dziejow solowarstwa na Kujawach. Druga z ekspozycji składała się z pamiątek po wielkich Kujawianach - Janie Kasprowiczu, Stanisławie Przybyszewskim oraz Janie z Ludziska, Gustawie Zielińskim i Henryku Fryderyku Hoyerze.
Pierwszym kierownikiem w powojennych dziejach muzeum został Henryk Walter, znany i ceniony działacz Towarzystwa Miłośników Miasta Inowrocławia, radny kilku kadencji MRN.
W 1966 r. Ministerstwo Kultury i Sztuki nadało muzeum statut. Nasąpiła zmiana nazwy Muzeum Miejskiego na Muzeum im. Jana Kasprowicza. Od 1969 roku w gmachu Teatru Miejskiego przeprowadzono kapitalny remont. Po przebudowie wydzielono część budynku na pierwszym piętrze oraz w suterenach z przeznaczeniem na samodzielne muzeum mieszczące sale wystawowe, pracownie, magazyny i bibliotekę. W 1972 roku udostępniono ponownie ekspozycje muzealne. Po śmierci Henryka Waltera (1972 r.) od stycznia 1973 do czerwca 1976 r. na stanowisku kierownika muzeum pracował mgr Ryszard Łuczak, etnograf, absolwent UAM w Poznaniu.
W 1976 r. kierownikiem muzeum została Janina Sikorska, mgr filologii polskiej, teatrolog, która od 1982 r. jest na stanowisku dyrektora placówki. W roku obchodów 50. rocznicy śmierci Jana Kasprowicza (1976 r.) Urząd Miejski Inowrocławia wykupił z rąk prywatnych dom w Szymborzu przy ul. Wielkopolskiej 11, w którym mieściła się Izba Kasprowiczowska, prowadzona po wojnie od 1962 r. przez Barbarę Świerczową, siostrzenicę Poety. Po remoncie i pracach adaptacyjnych prowadzonych przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Bydgoszczy 12 grudnia 1976 roku nastąpiło uroczyste otwarcie Domu Rodzinnego Jana Kasprowicza w Inowrocławiu.
23 września 1978 roku w budynku głównym muzeum przy Placu Klasztornym 2 udostępniono zwiedzającym wystawę cennych darów przekazanych przez Stanisława Szenica, znanego pisarza i kolekcjonera z Warszawy, urodzonego w pakości w 1904 roku (zmarłego 1987 r.), zatytułowaną "Kolekcja stanisława Szenica". Po śmierci pisarza kolekcja została powiększona i uzupełniona zabytkami zapisanymi muzeum w testamencie.
29 lutego 1980 roku Wojewoda Bydgoski wyłączył Muzeum im. Jana Kasprowicza spod opieki Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy i nadał mu status muzeum specjalistycznego, autonomicznego. Z okazji święta gorniczego w 1987 roku w suterenie budynku muzeum przygotowano stałą wystawę ilustrującą historię kopalni "Solno" w Inowrocławiu, której podziemne wyrobiska zostały wypełnione ługami posodowymi z uwagi na bezpieczeństwo miasta i jego mieszkańców.
Obecnie trwają prace remontowe i adaptacyjne budynku pałacu mieszczańskiego z drugiej połowy XIX w., znajdującego się przy ul. Solankowej 33, wykupionego dla muzeum od hrabiny Zofii Skomorowskiej w 1984 r. z funduszy przekazanych na skutek starań ówczesnych władz wojewódzkich i miejskich przez Generalnego Konserwatora Zabytków.
Od 1992 roku w wyniku uwłaszczenia Muzeum jest jedynym właścicielem pomieszczeń w budynku przy Placu Klasztornym 2, domu w Szymborzu oraz remontowanego pałacu mieszczańskiego, który w przyszłosci będzie główną siedzibą Muzeum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu.



Muzeum posiada działy:
- archeologii
- biograficzno-literacki
- etnograficzny
- historii
- numizmatyczny
- sztuki

DZIAŁ ARCHEOLOGICZNY
Większość zabytków archeologicznych, należących do 176 zespołów inwentarzowych, pochodzi z terenu Kujaw Inowrocławskich i Pałuk. Kolekcję stanowią przede wszystkim zespoły zabytków będące efektem regularnych badań wykopaliskowych. Do najliczniejszych należą materiały pozyskane przez ekspedycje archeologiczne kierowane przez Czesława Sikorskiego. Z wielokulturowego zespołu osadniczego w Szarleju pochodzą zabytki datowane od neolitu po wczesne średniowiecze. Blisko czterdzieści zespołów grobowych związanych z ludnością kultury łużyckiej z przełomu epok brązu i żelaza, odkryto w obrębie birytualnego cmentarzyska w Czerniaku. Interesujące zabytki późnośredniowieczne, liczne monety i czterdzieści pereł, odnaleziono w trakcie badań archeologiczno-architektonicznych reliktów inowrocławskiego konwentu franciszkanów. Zamek w Wenecji k. Żnina był miejscem wieloletnich prac konserwatorskich, które zaowocowały odkryciem wyjątkowych w skali europejskiej pozostałości XV-wiecznych fortyfikacji. Pozyskane w trakcie badań zabytki kultury materialnej, naczynia gliniane, kafle, militaria obrazują codzienność średniowiecznego zamku. Z pośród licznych znalezisk nowożytnych na szczególną uwagę zasługują zabytki z cmentarzysk w Jaksicach i Słaboszowie, gdzie obok elementów stroju i licznych monet odnaleziono złoty pierścień relikwiarzowy. Magazyny Muzeum im. Jana Kasprowicza kryją również znaleziska pozyskane w trakcie archeologicznych badań podwodnych Klubu Archeologii Podwodnej Tryton z Bydgoszczy. Niezwykle cenny zespół militariów późnośredniowiecznych odkrytych w Izdebnie i Nowym Jasińcu tworzy zrąb kolekcji broni. Inowrocławskie muzeum przechowuje także zabytki archeologiczne pochodzące z badań, prowadzone przez archeologów Poznańskich P.P. PKZ, na terenie budowy Zbiornika Retencyjnego "Pakość". W trakcie zakrojonej na szeroką skalę akcji ratowniczej prowadzono prace wykopaliskowe na stanowiskach datowanych od neolitu po późne średniowiecze. W ostatnich latach Muzeum im. Jana Kasprowicza prowadziło badania wykopaliskowe na terenie powiatów inowrocławskiego i mogileńskiego. Z badań tych pochodzą zabytki pozyskane w trakcie wznowionych ratowniczych badań łużyckiego cmentarzyska w Czerniaku, kolejnych sześćdziesiąt zespołów grobowych. Stały napływ zabytków archeologicznych związany jest także z licznymi nadzorami i akcjami ratowniczymi, prowadzonymi przez archeologów muzeum w obrębie powiatu inowrocławskiego.

DZIAŁ BIOGRAFICZNO-LITERACKI
Kolekcja pamiątek po Janie Kasprowiczu. Zbior pamiątek po Janie Kasprowiczu zaczął powstawać w okresie międzywojennym. W latach 1927-29 skromne wyposaźenie Izby Kasprowiczowskiej mieszczącej sie w jednym z pomieszczeń domu siostry Jana Kasprowicza, Anny Roliradowej wzbogaciły zdjęcia, czasopisma archiwalne oraz książki - dar prof. Stanisława Helsztyńskiego z Uniwersytetu Warszawskiego, znawcy życia i twórczości Jana Kasprowicza i Stanisława Przybyszewskiego.Zbiory biograficzne w Szymborzu przetrwały w całości okres wojny. Od 1976 r. dom w Szymborzu jest oddziałem Muzeum w Inowrocławiu ze stałą ekspozycją biograficzną. Do najcenniejszych materiałów biograficznych w zbiorach Muzeum należą rękopisy utworów i przekładów Jana Kasprowicza, listy pisane przez poetę, listy do Jana Kasprowicza, rękopiśmienne utwory o Poecie oraz archiwalia. Nie mniej cenne są przedmioty osobiste, należące do Poety i jego rodziny. Zbiór ten uzupełniają portrety Jana Kasprowicza wykonane przez takich mistrzów jak Stanisław Ignacy Witkiewicz, Władysław Jarocki, Damazy Kotowski, ponadto fotografie Poety, jego rodziny i przyjaciół. W księgozbiorze muzealnym są też pierwodruki i kolejne wydania dzieł Kasprowicza oraz książki z dedykacjami dla Poety. Różnorodność i bogactwo pamiątek po Poecie zapewniły dary najbliższej rodziny Jana Kasprowicza - córek Janiny Małaczyńskiej i Anny Jarockiej.

Kolekcja pamiątek po Stanisławie Przybyszewskim. Spościzna po Stanisławie Przybyszewskim, znajdująca się w zbiorach inowrocławskiego muzeum jest największa w Polsce i jedna z najbardziej liczących się w Europie. Powstała ona w znacznej mierze dzięki ofiarniosci dzieci pisarza z Dagny Juel - Iwy Bennet-Dahlin i źenona Przybyszewskiego ze Szwecji oraz Anny Jarockiej - córki Jadwigi z Gąsowskich Kasprowiczowej, drugiej żony Przybyszewskiego. Wśrod nielicznych pamiątek osobistych należy wymienić litografię Wańkowicza przedsawiającą Adama Mickiewicza oraz litograficzny portret Przybyszewskiego, wykonany przez Władysława Jarockiego, który jest także autorem olejnej podobizny pisarza. Trzeci portret Przybyszewskiego wykonał Stanisław Korzeniewski.

DZIAŁ HISTORYCZNY
Gromadzi zabytki regionalne tj. związane z historią miasta Inowrocławia oraz regionu Kujaw Zachodnich. Do najcenniejszych kolekcji działu należą: zbiory rękopisów, map, kart pocztowych, broni, sztandarów oraz szklanych pucharków i przycisków do papieru. Do zbioru rękopisów należą bogate archiwa rodzin kujawskich, m.in. rodziny Kozłowskich herbu Jastrzębiec, niegdyś właścicieli dobr położonych na wschód od Inowrocławia. Nieco inny charakter ma kolekcja pułkownika Kazimierza Trzcińskiego z Popowa. To archiwum składa się przede wszystkim z ogromnej wartości artystycznej i materialnej portretów rodowych. Dzieje miasta Inowrocławia w okresie dwudziestolecia międzywojennego ilustruje archiwum Władysława Juengsta - wiceprezydenta Inowrocławia w latach 1929-39. Ponadto dział posiada zbiór kart pocztowych, nowożytne zabytki uzbrojenia, sztandary oraz liczne szkła. Dział historii gromadzi także pamiątki związane z inowrocławskim górnictwem solnym.

DZIAŁ NUMIZMATYCZNY
Kolekcja numizmatyczna muzeum zaczęła sie kształtować wraz z początkiem tej placówki. Na bazie przekazanych przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej monet stopniowo zbiór numizmatyczny powiększał się o eksponaty pochodzace z badań archeologicznych, znalezisk przypadkowych, zakupów i darów. Obecnie liczy on 2483 egzemplarze, w tym 120 medali i 130 banknotów, reprezentujących niemal wszystkie okresy dziejów pieniądza na ziemiach polskich. Cząść z nich to monety zagraniczne, nie będące nigdy w obiegu na naszych terenach. Trzon kolekcji stanowią monety nowożytne - XVII-XX-wieczne.

DZIAŁ SZTUKI
Kolekcja Stanisława Szenica (1904-1987) Stanisław Szenic urodził się w Pakości, był absolwentem liceum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu, prawnikiem z wykształcenia, znanym pisarzem ("Pitaval warszawski", "Za zachodnią miedzą", "Maria Kalergis", "Książę wódz", "Cmentarz Powązkowski" in.), bibliofilem i klekcjonerem. Zmarł w Warszawie 28 listopada 1987 r. Oprócz kolekcji obejmującej dawną grafikę, dywany wschodnie, meble, obrazy z przełomu XIX i XX wieku, szkło, rzeźbę drewnianą w Muzeum znajduje się ksiegozbiór Stanisława Szenica oraz bogate archiwum po pisarzu. W zbiorach graficznych na uwagę zasługują pierwsze widoki miast polskich, które stanowiły ilustracje starodruków - ksiąg geograficznych, drukowanych począwszy od wieku XV w sławnych oficynach europejskich. W kolekcji tej jest też wiele przykładów XVIII i XIX-wiecznej grafiki użytkowej, m.in. programy cyrkowe, bilety wstępu na wyścigi, zaproszenia oraz zbiór biletów wizytowych, druki reklamowe księgarń warszawskich, nuty i inne. Wiekszość dzieł malarskich z kolekcji pisarza powstała na przełomie XIX i XX wieku. Są to pojedyncze prace Stanisława Wyspiańskiego, Jana Stanisławskiego, Józefa Pankiewicza, Olgi Boznańskiej, Teodora Axentowicza, Juliana Fałata, Leona Wyczółkowskiego, Aleksandra Mroczkowskiego. Dawna rzeźba drewniana ze zbiorów Stanisława Szenica to 16 obiektow pochodzących z XV-XVIII wieku, sekretera w stylu marii Teresy - wyrób belwederski z XVIII w, mahoniowy stolik z okuciami z brązu w stylu Ludwika XV, wykonany w stolarnii króla Stanislawa Augusta, intarsjowane biurko w stylu Ludwika XIV. Kolekcja obejmuje także zbiór szklanych kul - przycisków do papieru oraz 76 pucharków, szklanic i kielichów. Kolekcje sztuki uzupełnia ksiegozbiór Stanisława Szenica. Księgozbiór liczy 3360 woluminow i jest różnorodny. Przeważają książki autobiograficzne, biografie, pamietniki, zbiory listów, książki o tematyce warszawskiej, pomocne w pracy literackiej Stanisława Szenica. Większość książek pochodzi z XIX i XX wieku.

KOLEKCJA PLASTYKI INOWROCŁAWSKIEJ
W kolekcji tej znajduje się ok. 800 prac artystów związanych w różnoraki sposób z miastem Inowrocławiem. Należy do nich Kazimierz Grus (1885-1955), znany rysownik i karykaturzysta, ilustrujacy przedwojenne czasopisma satyryczne ("Szczutek" lwowski, "Kocynder", "Mucha"), po wojnie rysujący do "Szpilek" czy "Przekroju". Prace Antoniego Serbeńskiego (1886-1957) czy Andrzeja Dzikiewicza (1877-1946). Twórczość Stanisława Bogdana Wojewódzkiego (1907-1963), pierwszego przedwojennego kustosza Muzeum, reprezentuje ok. 100 znakomitych grafik. W zbiorze są także prace graficzne Witolda Koczorowskiego (1912-1937), Franciszka Pasińskiego (1902-1975), atora rysunkowych portretów powstańców wielkopolskich. Oprócz grafik Henryka Czamana (1907-1986) jest kilkadziesiąt prac olejnych tego artysty o tematyce inowrocławskiej i kujawskiej. Muzeum posiada także prace Franciszka Cholewczyńskiego (1904-1973). Szkło unikatowe i dekoracyjne należące do kolekcji plastyki inowrocławskiej zostało wykonane wg projektu Stefanii Rybus-Kujawy (1948-1993), kierownika Ośrodka Wzornictwa w Hucie Szkła Gospodarczego "Irena" w Inowrocławiu. Przykłady rzeźby i płaskorzeźby, zwłaszcza portretowej, wykonanej w brązie, terakocie, gipsie to prace autorstwa Wita Płażewskiego. Kolekcję współczesnej plastyki inowrocławskiej uzupełniają prace obecnie tworzących miejscowych artystów - Emilii Szarzyńskiej, Mariana Kokoszyńskiego, Leonarda Pyszkowskiego, Stefana Łożykowskiego, Romana Chamskiego i Andrzeja Prokopiuka. Większość zbiorów współczesnej grafiki stanowią prace Wojciecha Łuczaka, syna Stanisława, znakomitego twórcy małej formy graficznej - ekslibrisów, artystysty biorącego udział w wystawach europejskich i nagradzanego, m.in. na Międzynarodowym Biennale Ekslibrisu Współczesnego organizowanym przez Muzeum Zamkowe w Malborku.


BIBLIOTEKA MUZEUM

Gromadzi książki, zbiory specjalne, czasopisma, plakaty, materiały życia społecznego. Księgozbiór biblioteki liczy ponad 13 130 woluminów i systematycznie ulega powiększeniu poprzez zakupy aukcyjne, antykwaryczne oraz nabywanie nowości wydawniczych. Jednym z działów księgozbioru biblioteki jest dział dotyczący literatury Młodej Polski, który obejmuje pierwodruki i kolejne wydania dzieł Jana kasprowicza i Stanisława Przybyszewskiego oraz innych wybitnych twórców młodopolskich. W tym dziale zebrane są opracowania krytyczno-literackie historyków, zarówno z okrasu przełomu wieków XIX i XX, jak i współczesnych podejmujących w swych pracach temat literatury oraz szerzej kultury Młodej Polski. Wśród książek wydanych za życia Kasprowicza i Przybyszewskiego jest wiele przykładów ówczesnej sztuki typograficznej z charakterystycznym zdobnictwem secesyjnym, w oprawach z epoki. Prawdziwymi "białymi krukami" są książki ocalałe z biblioteki Jana Kasprowicza, podpisane przez Poetę lub zawierające dedykacje przyjaciół Poety, np. Kornela Makuszyńskiego, Leopolda Staffa, Emila Zegadłowicza, ponadto książki z autografem Stanisława Przybyszewskiego. Innym ważnym działem księgozbioru muzealnego jest dział regionalny. Zawiera książki wydane w Inowrocławiu i regionie - Kujawach w zakresie historii, etnografii, archeologii i życia kulturalnego. Ten dział, jak i wcześniej omawiany, jest uzupełniany zakupami w antykwariatach. Księgozbiór muzealny został znacznie powiększony przez zapis testamentowy Stanisława Szenica, pisarza rodem z Pakości, zmarłego w 1987 r., znanego bibliofila, którego książki (3360 wol.) opatrzone są ekslibrisami wykonanymi przez Adama Półtawskiedo i Konstantego Marię Sopoćko. Cenny dar przekazała w roku 2000 pani Helena Hopkinson mieszkająca w Anglii, córka prezydenta Inowrocławia w okresie międzywojennym - Apolinarego Jankowskiego (1899-1939). Dar obejmuje 116 książek z biblioteki prezydenta, każdy egzemplarz oznaczony jest pieczątką i odręczną sygnaturą. W księgozbiorze muzealnym są też książki o tematyce ogólnej (encyklopedie, słowniki, bibliografie) oraz prace z dziedzin odpowiadających dziedzinom naukowym istniejącym w muzeum, tj. z zakresu literatury, historii Polski i powszechnej, historii sztuki, etnografii i etnologii, archeologii, numizmatyki. Stanowią one bazę naukowa i źrodłową dla pracownikow merytorycznych w poszczególnych działach muzealnych. Zbiory biblioteczne są udostępniane uczniom, studentom, pracownikom naukowym jednie w czytelnii biblioteki.

Biblioteka czynna jest w dni powszednie w godzinach od 8.00 do 14.00

WYSTAWY STAŁE
- "Jan Kasprowicz - życie i twórczość"
- "Młodopolska legenda Stanisława Przybyszewskiego"
- "Warsztat pisarski Stanisława Szenica"
- "Kopalnia Solno I"
- "Inowrocław w malarstwie regionalnych artystów plastyków"


Planowane WYSTAWY CZASOWE na 2001 rok
- "Współczesna kujawska sztuka ludowa" - konkurs i wystawa pokonkursowa. (VI/VII)
"Sezon archeologiczny 2000. Od Neolitu do Średniowiecza" (IX/X)
"Skarby archiwum Archidiecezji w Gnieźnie" - 20 lecie Klubu Inteligencji Katolickiej w Inowrocławiu (X/XI)
"W świecie książki" - wystawa ze zbiorow biblioteki muzealnej (XI/XII)


DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWO-OŚWIATOWA
Przez cały rok prowadzone są dla dzieci i młodzieży szkolnej lekcje muzealne związane tematycznie ze zbiorami Muzeum.
- "Historia mojej miejscowości. Zarys dziejów miasta Inowrocławia na tle historii Polski i Europy".
- "Kim byli patroni ulic Inowrocławia ? Sylwetki osób zasłużonych dla środowiska lokalnego regionu i kraju".
- "Kolekcje małe i duże. O kolekcjonerstwie na przykładzie zbiorów Stanisława Szenica, pisarza z Warszawy, urodzonego w Pakości. Znaczenie daru Stanisława Szenica dla Muzeum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu".
- "Co to jest ekslibris ? Ekslibrisy i "białe kruki" w zbiorach Muzeum. Wojciech Łuczak - znany twórca ekslibrisów z Inowrocławia".
- "Najwybitniejsi artyści okresu Młodej Polski i ich prace w zbiorach Muzeum w Inowrocławiu".
- "Książki i czasopisma z przełomu wieków XIX i XX jako przykład sztuki typograficznej Młodej Polski".
- "Rok obrzędowy na Kujawach" (w ujęciu całorocznym) - prezentacja cyklu kalendarzowego w kontekście kultury ludowej, obrzędy i pory roku.
- "Charakterystyka regionu Kujaw w ujęciu etnograficznym" (ze wskazaniem na wybrane elementy kultury duchowej i materialnej). - "Wybrane obrzędy Kujaw" - prezentacja tematu stosownie do pory roku.
- "Zabytki architektury na Kujawach".
- "Archeologiczne dziedzictwo kulturowe i jego ochrona".
- "Dzieje zakonu Krzyżackiego na Kujawach".
- "Jan Kasprowicz, Stanisław Przybyszewski - życie i twórczość".



MUZEUM im. JANA KASPROWICZA w Inowrocławiu
Plac Klasztorny 2, 88-100 Inowrocław
tel. dyr (0-52) 357-67-81, centrala: (0-52) 357-58-73, fax 357-58-73

Muzeum czynne:
we wtorek, czwartek, piatek w godzinach od 9.00 do 16.00
w środy od 9.00 do 17.00
w soboty od 10.00 do 14.00
w niedziele od 10.00 do 13.00
w poniedziałek i dni poświateczne - nieczynne

Budynek dawnej wozowni przy Pałacu Mieszczańskim
ul. Solankowa 33, tel. (0-52) 355-16-79


Z A P R A S Z A M Y !


 
 
 

Powrót do strony głównej kolekcji muzealnych