LUBUSKIE MUZEUM WOJSKOWE W ZIELONEJ GÓRZE
z siedzibą w Drzonowie

Drzonów 54, 66-014 Letnica
tel./fax (0-68) 321-18-29, tel. 321-18-56

Lubuskie Muzeum Wojskowe położone 15 km od Zielonej Góry, jest historyczno-wojskową placówką muzealną o zasięgu ponadregionalnym, jedyną w swej specjalności na terenie Środkowego Nadodrza. Jego organem założycielskim jest Starostwo Zielonogórskie, a powołał je wojewoda zielonogórski 8 maja 1985 roku jako samodzielne muzeum o statusie wojewódzkim.

Jednakże początki muzeum sięgają 1978 roku, kiedy to 1 stycznia powstał w Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze dział historyczno-wojskowy. Był to rok nawiązywania kontaktów, początków gromadzenia zbiorów, w tym ciężkich obiektów wojskowych i samolotów, jak i początków remontu i adaptacji XIX-wiecznego drzonowskiego pałacu dla potrzeb specyficznego muzeum. Organizatorem LMW i dyrektorem od momentu jego powołania jest dr Włodzimierz Kwaśniewicz, historyk-bronioznawca, autor wielu książek i publikacji dotyczących dawnej broni i uzbrojenia ochronnego, a w szczególności historii szabli polskiej.

Lubuskie Muzeum Wojskowe - czołowa dzisiaj w swej działalności placówka w kraju, zajmuje się przede wszystkim historią Wojska Polskiego w XX wieku, stąd też większa część zbiorów, jak i ekspozycje oraz wystawy czasowe są poświęcone temu okresowi.

Muzeum prezentuje następujące EKSPOZYCJE STAŁE:

- "Żołnierz Polski - 1914-1945" (z unikatową w polskim muzealnictwie częścią pt. "Polskie kobiety - żołnierze"),

- "Wojsko Polskie po 1945 roku",

- "Dawna broń",

- "Skansen fortyfikacyjny"
to pawilonowa i plenerowa ekspozycja prezentująca ciężką broń i sprzęt wojskowy z II wojny światowej i czasów powojennych, w tym samoloty i śmigłowce (ekspozycja również unikatowa w muzealnictwie polskim).
Właśnie ta ekspozycja cieszy się szczególnym zainteresowaniem zwiedzających, w tym przede wszystkim dzieci i młodzieży. Ta wyjątkowa prezentacja o powierzchni 600 metrów kwadratowych, na terenie 3,7 hektarowego parku jest drugą tego typu w kraju (po Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie), na którą składa się ponad 150 takich obiektów jak czołgi, transportery, działa samobieżne, wyrzutnie rakietowe, armaty, haubice i armato - haubice, moździerze, broń morska, wozy bojowe, sprzęt saperski (w tym kutry) i sprzęt przeprawowy, samochodowe stacje radiolokacyjne, samochody różnych typów, ciężka broń maszynowa itp. Wśród kolekcji jest wiele obiektów unikatowych, np. dwa rosyjskie działa samobieżne SU-152 z 1943 roku lub ciężarowy samochód produkcji kanadyjskiej z 1940 roku. Chevrolet 842 S/C 15 ACWT.

Kolekcja lotnicza zawiera 25 samolotów i 5 śmigłowców, i również jest drugim zbiorem tego typu w Polsce, po Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Krakowie. Znajdują się w niej bardzo cenne obiekty, m.in.: jednomiejscowy egzemplarz polskiego samolotu odrzutowego TS-11 "Iskra-200 BR (prototyp wersji szturmowo-rozpoznawczej), prototypowy śmigłowiec Mi-2 M2 (jedyny z trzech wyprodukowanych, przebadany w locie) z 1975 roku. Do bardzo rzadkich egzemplarzy należy samolot transportowy Lisunow Li-29 z 1945 roku (najstarszy w zbiorach LMW i jeden z trzech w kraju), czy samolot Ił-10, Jak-11 i Jak-23. Ta licząca się w skali europejskiej kolekcja lotnicza (na którą składają się także bomby lotnicze, broń pokładowa, fotele katapultowe, silniki, itd.) jest przedmiotem wielu opracowań i badań fachowców polskich i zagranicznych.

W zakresie zainteresowań Lubuskiego Muzeum Wojskowego leży także dawna historia wojskowości, a przede wszystkim uzbrojenia. Dlatego też stała wystawa "Dawna broń" ukazuje broń i uzbrojenie ochronne od średniowiecza do XIX wieku, nie tylko w wymiarze polskim, ale też europejskim i światowym (np. broń chińską, japońską, malajską, afgańską, bałkańską i amerykańską). Przedstawione na tej ekspozycji uzbrojenie ochronne, broń biała (sieczna i drzewcowa) i palna (wraz z pruską armatą polową z II poł. XVIII w.) cieszy się olbrzymią popularnością wśród zwiedzających. Immanentnym jej składnikiem jest "Galeria Autorska" zielonogórskiej artystki Agaty Buchalik-Drzyzgi, na którą składa się tkanina artystyczna "Atak husarii" oraz rysunki przedstawiające "Zbrojnych mężów - od renesansu do XIX wieku".

Lubuskie Muzeum Wojskowe również organizuje wystawy czasowe przybliżające publiczności szeroko rozumianą historię wojskowości, w szczególności adresowane do młodego pokolenia. Początki tej działalności (w trakcie powstawania LMW) to okazjonalne pokazy i ekspozycje w szkołach podstawowych, średnich i jednostkach wojskowych. Ich zadaniem była popularyzacja tworzonej placówki i pokazywanie gromadzonych obiektów. To "wprowadzenie" do świadomości społecznej nowego muzeum spotkało się z olbrzymim zainteresowaniem, czego m.in. efektem było przekazywanie placówce obiektów.

Wystawy w Muzeum organizowane są ze zbiorów własnych, muzeów polskich i niemieckich, instytucji pozamuzealnych i osób prywatnych. Z kolei Lubuskie Muzeum Wojskowe użycza swoje eksponaty na wystawy innym muzeom polskim i niemieckim, placówkom kulturalnym, szkołom, jednostkom wojskowym, itp. Swoje zbiory muzeum prezentowało m.in. na zamku Książ k. Wałbrzycha, na zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie, w muzeach w Zielonej Górze, Legnicy, Nowej Soli, Bolesławcu, Jaworze, Bydgoszczy, Lubaniu, Głogowie.

W Muzeum miały miejsce m.in. następujące WYSTAWY CZASOWE:

- "Elementy militarne w plakacie polskim",
- "Polskie guziki wojskowe",
- "Kopie dawnej broni",
- "Sławne bitwy epoki napoleońskiej w grafice francuskiej z I poł. XIX wieku",
- "Powstanie Styczniowe w grafice Artura Grottgera",
- "Piłsudczana w zielonogórskich zbiorach",
- "Piędziesiąt lat Ligi Obrony Kraju",
- "Korespondencja polskich jeńców wojennych w czasie II wojny światowej",
- "Medale historyczne w zbiorach LMW",
- "Samoloty lotnictwa polskiego 1939-45 w rysunkach Adama Falkiewicza",
- "Cynowe figurki o historii (ze zbiorów niemieckich)",
- "Mars w karykaturze Jacka Frankowskiego",
- "Szable ze zbiorów LMW".

WYSTAWY CZASOWE w roku 2001:

- "Wehrmacht 1939-1945" jest to największa w 22-letniej historii Lubuskiego Muzeum Wojskowego, wystawa historyczna poświęcona niemieckiej armii z okresu II wojny światowej. Na ekspozycji tej zaprezentowano nie tylko niemieckie umundurowanie (np. płaszcz szeregowego wz. 42, płachtę namiotową, spodnie), zespół niemieckich zdjęć propagandowych, ale również rzeczy osobiste, żołnierski ekwipunek (plecaki, tornistry, manierki, menażki), mapy sztabowe, broń, amunicję, medykamenty (apteczki) i skrzynie amunicyjne, przybory kuchenne (termosy, kanki na wodę, sztućce, butelki, talerze). Warto zauważyć, że wystawiono po raz pierwszy w historii polskiego muzealnictwa elementy wyposażenia niemieckich fortyfikacji, m.in. drewniany stojak na 4 karabiny, drewnianą szafkę na rzeczy osobiste żołnierzy, stalową podstawę forteczną na MG 08/15, itp. Wystawa ta jest zaledwie wstępem do znacznie większej ekspozycji czasowej pt. "Schron w 1945 roku", której otwarcie nastąpi 11 maja 2001 roku. Będzie to kompleksowa rekonstrukcja wnętrza i wyposażenia schronu bojowego z niemieckiej linii obronnej, zwanej "Pozycją Środkowej Odry".

"Wehrmacht 1939-45" zorganizowano w oparciu o wieloletnie badania, studia terenowe i akcje eksploracyjne prowadzone przez Zielonogórski Oddział Towarzystwa Przyjaciół Fortyfikacji oraz nowosolski Klub Miłośników Historii. Ekspozycji towarzyszy niewielka prezentacja fotograficzna, ukazująca prace terenowe tych organizacji prowadzone głównie na obszarach wielu bitew II wojny światowej. Do stworzenia tej wystawy, która ma charakter wyłącznie historyczny, wykorzystano eksponaty pochodzące ze zbiorów własnych muzeum oraz z kolekcji prywatnych (m.in. T. Andrzejewskiego, B. Perzyka, K. T. Fobiusa, R. Maćkowiaka).

- "Symbole narodowe i wojskowe w rytownictwie Andrzeja Rewieńskiego". Ekspozycję tę oparto w głównej mierze o wyroby F. W. "CHRONOS-PRAECISION" z Gorzowa Wlkp. Prezentuje ona szereg pamiątkowych i ozdobnych pierścieni, odznak i herbów współczesnych jednostek wojskowych, z prawie całego obszaru Rzeczpospolitej Polskiej. Wystawiono m. in. odznaczenia 13 Pułku Lotnictwa Transportowego (Kraków), 28 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego (Słupsk), 10 Brygady Kawalerii Pancernej (Świętoszów), 5 Brygady Saperów im. Gen. Ignacego Prądzyńskiego (Szczecin), 5 Pułku Artylerii (Sulechów).

- "Historia Lubuskiego Muzeum Wojskowego w fotografii".

W muzeum odbyło się również wiele ekspozycji modeli samolotów i broni oraz sprzętu wojskowego armii europejskich XX wieku, wykonanych przez dorosłych i młodzież szkolną. Cyklicznie, od wielu lat, prezentowane są najnowsze nabytki Muzeum oraz wystawa prac plastycznych uczniów szkół podstawowych, będąca pokłosiem kolejnej edycji konkursu "Moje spotkanie z LMW".

Od pięciu lat afiliowany jest przy Lubuskim Muzeum Wojskowym Zielonogórski Oddział Towarzystwa Przyjaciół Fortyfikacji, z którym muzeum realizuje zespół zadań z zakresu historii fortyfikacji, przede wszystkim na obszarze Środkowego Nadodrza (ale nie wyłącznie). Efektem tych działań jest m. in. stworzenie na terenie ekspozycji plenerowej unikalnego skansenu fortyfikacyjnego, za który w 2000 roku Lubuskie Muzeum Wojskowe zostało uhonorowane nagrodą "Sybilla 1999", w ramach ogólnopolskiego konkursu na najciekawsze wydarzenie muzealne roku.

Zbiory Lubuskiego Muzeum Wojskowego liczące wiele tysięcy eksponatów i ponad 200 dzieł sztuki o tematyce historyczno-batalistycznej, jak też pokaźna biblioteka, ulegają systematycznemu wzbogacaniu i znane są nie tylko szeroko w całym kraju, lecz również poza jego granicami. Oczywiście Muzeum poza wyżej wymienionymi kolekcjami gromadzi wszystko co związane jest z szeroko rozumianą historią wojskowości tj. umundurowanie, odznaczenia i oznaczenia, sztandary, medale, oporządzenie i wyposażenie wojskowe, różnych typów i wzorów broń sieczna i palna, dokumenty, zdjęcia, mapy, hełmy, radiostacje itp.

Lubuskie Muzeum Wojskowe jest najbardziej atrakcyjnym z muzeów tego regionu, najczęściej postrzeganym przez lokalne i ogólnopolskie media. Może poszczycić się od początku swego istnienia największą ilością zwiedzających ze wszystkich lubuskich muzeów (w 1999 r. było to 20.566 osób), co dowodzi szczególnej atrakcyjności placówki, jej zbiorów i form działalności. Lubuskie Muzeum Wojskowe było pierwszym z lubuskich muzeów posiadających swoją stronę internetową: http://free.polbox.pl/leszekch, dzięki której przez cztery lata "zwiedziło" muzeum kilkanaście tysięcy ludzi z całego świata.

Szeroko zakrojona współpraca z Wojskiem Polskim, Strażą Graniczną, Policją, uczelniami wyższymi i innymi szkołami, środowiskami kombatanckimi, liga Obrony Kraju, instytucjami, w których kręgu zainteresowań leży historia wojskowości polskiej i powszechnej, czyni z Lubuskiego Muzeum Wojskowego placówkę muzealną, której funkcja kulturotwórcza na terenie Środkowego Nadodrza (także w wymiarze ponadregionalnym) jest niezwykle istotna i nie do przecenienia. Stąd też istnienie i działalność Lubelskiego Muzeum Wojskowego, zlokalizowanego na pograniczu polsko-niemieckim, leży w interesie polskiej racji stanu.


APEL



Lubuskie Muzeum Wojskowe zwraca się z uprzejmą prośbą do wszystkich osób zainteresowanych o pomoc w gromadzeniu wszelkich eksponatów związanych z historią wojskowości (od średniowiecza aż do współczesności).

Dyrektor dr W. Kwaśniewicz

LUBUSKIE MUZEUM WOJSKOWE
Drzonów 54, 66-014 Letnica,
tel./fax (068) 321-18-29, tel. 321-18-56
strona www

Godziny pracy Muzeum:
Sezon letni:
od wtorku do niedzieli w godzinach od 9.00 do 15.00
Sezon zimowy:
od środy do niedzieli w godzinach od 10.00 do 15.00



Z A P R A S Z A M Y !




Powrót do strony głównej kolekcji muzealnych